Eirkur Bergmann Einarsson. 24. stundir, 5. september 2008.

 

Miriam Weber

 

a var gamlrskvld og 1969 um a bil a ganga gar. Hn var lestinni leiinni heim til sn Leipzig egar hn tk eftir hva landamrin voru vanalega tbin essum sta. Skipuleggjendur gamla Austur-skalandi pssuu sig yfirleitt a lta lestarlnur ekki liggja nlgt landamrunum vi Vestur-skaland og alls ekki upp a Berlnarmrnum sem eir klluu raunar aldrei anna andfasska friarskilrmi.

 

Undantekningin var hrna vi Bornholmer br tjari Berlnar ar sem landamrin lu formlega milli lestarlnanna. a var dimmt en geislum skoteldanna vesturhimni s hn a handan grnmetisgarana sem tvaldir fengu a rkta tk vi vrahrga og steypuklumpar og svo sjlfur mrinn. Vanalega var heilmikill vrveggur austanmegin, svo kom dauasvi me llum snum banvnu hindrunum og svo loks steinsteyptur mr sem var ysta lagi mt vestri. ann mr gat hn sems s gegnum lestargluggann.

 

Hn steig t r lestinni, fikrai sig niur a grnmetisgrunum, klifrai yfir grindverkin sem skildu grnmetisgarana a og fikrai sig nr mrnum sem var um a bil hundra og fimmtu metra fjarlg. raun var hn heppin a vera ekki handtekin egar v landamraverirnir voru allt um kring, grir fyrir jrnum. En a var fyrst nna sem hn tk eftir eim gangandi eftir dauasvinu me hundana sna.

 

Fyrir utan landamraverina og hungraa hunda st vegi hennar himinhtt limgeri, ljskastarar sem frust reglulega til eftir svinu, upprllaur gaddavr trjdrumbum og loks djpa sendna svi sem l upp a vesturmrnum. Einhvernvegin tkst henni a troa sr yfir ttrii limgeri og fikra sig svo t sandinn. Hn fr sr hgt svo verirnir yru hennar ekki varir og skrei yfir hverja hindrunina ftur annarri og var komin alla lei upp a mrnum egar eir su hana. Hn s ljsin og heyri glasaglauminn vestan megin ur en hn var send rakleiis aftur fangelsi.

 

vinur rkisins

 

Miriam var aeins sextn ra gmul og egar orin a vini rkisins, eins og Anna Funder segir svo vel fr bk sinni Stasiland. Af tta vi samskonar upplausn og var Prag vori 1968 hfu austursk stjrnvld a hera tkin, ekki sst Leipzig ar sem Miriam bj. ryggislgreglan rist meal annars til atlgu vi gmlu hsklakirkjuna miborginni sem einn daginn var jfnu vi jru, andfsmenn voru handteknir og eftirlit hert til muna.

 

Miriam og Ursula, vinkona hennar, voru engir srstakir andkommnistar en r vildu gjarnan mtmla afr stjrnvalda a tjningarfrelsinu og rum mannrttindum og tbjuggu eim tilgangi ltinn bkling sem r hengdu upp ljsastaura hverfinu snu og dreifu hs eina nttina. brfinu hvttu r ba Leipzig a lta sr heyra og gera athugasemdir vi framferi stjrnvalda.

etta var auvita kollglegt athfi og brtt brust bndin a eim stllum.

 

Skmmu sar voru r handteknar og frar fangelsi ar sem r mttu dsa einangrun mnuum saman ar sem r voru beittar grimmilegu harri. Enginn fkk a heimskja r, fengu ekkert a lesa og ekkert a sj anna en miksunarlitla fulltra rkisins. Og aldrei a hringja. v var kannski ekki nema von a Miriam skildi hafa freistast til a klfa mrinn egar hn s tkifri til ess skmmu eftir a hn losnai r fangelsinu.

 

Eftir uppkomuna tti hin sextn ra Miriam fa mguleika a finna hfileikum snum vinm, meina a stunda hsklanm me flgum snum og fkk hvergi vinnu nema murlegustu sktastrfum og lifi svo a sem eftir var undir stugu eftirliti ryggisjnustu austurska alulveldisins, - allt ar til a mrinn var rifinn niur a kveldi dags 9. nvember 1989.