EirÝkur Bergmann Einarsson. 24. stundir, 30. maÝ 2008.

 

Eftirlaunaˇsˇminn

 

Ůingmenn fˇru Ý frÝ Ý gŠr, (■a­ stˇ­ Ý ■a­ minnsta til ■egar ■etta er skrifa­ um hßdegisbil ß fimmtudag). Lang■rß­ frÝ eftir ■rautavetur ■egar efnahagslÝfi­ fˇr Ý steik og kreppan sprakk framan Ý andliti­ ß almenningi. En n˙ er sumari­ semsÚ framundan og bara a­ ßkve­a hvert skuli halda, enginn lengur til a­ kvabba undan sÚrdeilis fÝnum eftirlaunarÚttindum sem ßfram tˇkst a­ verja. Ůetta haf­i veri­ nokku­ strembin varnarbarßtta.

 

Fyrst um sinn dug­i a­ halda mßlinu Ý skefjum me­ laga■rŠtum - hef­bundinni ■rŠtubˇkarlist - einfaldlega sta­hŠft a­ ˇsˇminn vŠri stjˇrnarskrßrvarinn og ■vÝ engu hŠgt a­ breyta. Ůa­ er annars merkilegt hva­ einfaldir hlutir geta flŠkst fyrir ■ingm÷nnum ■egar kemur a­ ■eirra eigin kj÷rum. En b÷lvu­ konan, h˙n Valger­ur Bjarnadˇttir, vara■ingma­ur gaf sig ekki og flutti frumvarp sem var svo ˇsvÝfi­ a­ eftirlaunarÚttindi ■ingmanna hef­u nßlgast Ýskyggilega ■a­ litla sem almenningur ■arf a­ sŠtta sig vi­.

 

Varnar-Birgir

 

ŮvÝlÝkum h÷rmungum ■urfti au­vita­ a­ verjast og varnarߊtlunin sett Ý hendurnar ß Birgi ┴rmannssyni formanni allsherjarnefndar. Varnar-Birgir tˇk var­hlutverk sitt grafalvarlega, stakk mßlinu umsvifalaust ofan Ý sk˙ffu og lŠsti me­ lyklinum sem DavÝ­ gaf honum ß sÝnum tÝma. Birgir var­ist sÝ­an fimlega ÷llum atl÷gum Valger­ar, fj÷lmi­la og almennings vi­ a­ vei­a frumvarpi­ upp ˙r sk˙ffunni. LÚt sko ekki plata sig til a­ rŠ­a ■a­ Ý nefndinni.

 

┴ endanum kom nefndarforma­ur allsherjarnefndar Al■ingis Ý sjˇnvarpsvi­tal og ˙tskřr­i fyrir ■jˇ­inni a­ almennir ■ingmenn hef­u au­vita­ ekkert me­ ■a­ a­ gera a­ leggja fram lagafrumv÷rp, ■vÝ myndi frumvarp Valger­ar ßfram sitja ß botni sk˙ffunar og safna ryki eins og til stˇ­. Ůa­ vŠri nefnilega Ý h÷ndum framkvŠmdavaldsins a­ ßkve­a ■au l÷g sem l÷ggjafinn sam■ykkir. M÷rgum ■ˇtti ■etta ˇvenju hressandi hreinskilni af ■ingmanni a­ vera.

 

Samtryggingarkerfi

 

En au­vita­ er a­eins ein ßstŠ­a fyrir ■vÝ a­ eftirlaunal÷gunum var ekki breytt fyrir ■inglok Ý gŠr, - einfaldlega vegna ■ess a­ ■ingmenn vildu ■a­ ekki. Rß­herrar, sem alemnnt koma ˙r r÷­um ■ingmanna, stˇrgrŠ­a j˙ ß eftirlaunaˇsˇmanum. Svo einfallt er ■a­.

 

L÷gin fela til a­ mynda Ý sÚr a­ almennur rß­herra getur vŠnst um hundra­ ■˙sund krˇna aukningu ofan ß ■ann lÝfeyrisrÚtt sem fyrir var, - sem ■ˇ var Šrinn. ForsŠtisrß­herra fŠr um fj÷gur hundru­ ■˙sund til vi­bˇtar ß mßnu­i. MÚr er sagt a­ almennur rÝkisstarfsma­ur ß s÷mu heildarlaunum vŠri 30 ßr a­ vinna sÚr inn sama lÝfeyri og forsŠtisrß­herrann gerir ß a­eins einu ßri. Svo geta menn meira a­ segja vali­ a­ fara ß eftirlaun strax vi­ 55 ßra aldur e­a ■ß halda ßfram ß vinnumarka­i og ■iggja launin sÝn ofan ß rÝfleg eftirlaunin.

 

D˙sa stjˇrnarandst÷­unnar

 

Kannski er ■vÝ ekki nema von a­ ■ingmenn hafi pakka­ Ý v÷rn. A­ vÝsu fŠst enginn til a­ mŠla ˇsˇmanum bˇt opinberlega, nema ■ß helst PÚtur Bl÷ndal. En a­rir ■ingmenn, allir nema Valger­ur Bjarnadˇttir semsÚ, en h˙n er j˙ a­eins vara■ingma­ur, beita sÚr lÝtt til a­ lei­rÚtta ˇhˇfi­, nema ef vera skyldi Ígmundur Jˇnason.

 

Formenn stjˇrnaranst÷­uflokkanna geta ekki heldur fl˙i­ Ý skjˇl ßbyr­arleysisins. Ůeir stˇ­u j˙ allir a­ ■essum ˇsk÷pum me­ DavÝ­ hausti­ 2003 upp ß ■au břtti a­ fß dulÝtinn bˇnus ofan ß launin sÝn sem lei­togar ß ■ingi. Ůa­ var ekki fyrr en almenningur mˇtmŠlti ˇsˇmanum a­ ■eir fˇru a­ bakka Ý mßlinu. Fyrst nß­ist raunar ekki Ý ■ß, SteingrÝmur fˇr til fjalla og kom svo af fj÷llum, Gu­jˇn Arnar fl˙­i til ˙tlanda og Íssur, sem ■ß var stjˇrnarandst÷­ulei­togi, sat ß endanum hjß.